sjúk söfnunarárátta

Ég væri nú aldeilis gott efni í gaur með sjúklega söfnunaráráttu. Ef ég væri sá gaur þá ætti ég núna fulla íbúð af garni, efnaströngum, tölum, bókum, styttum, fötum, húsgögnum, tækjum og tólum. Jebb, það væri sjálfsagt ekki hægt að þverfóta fyrir öllu "sniðuga" dótinu sem ég finn á hverjum degi út um allt og hugsa....hmmmm þetta gæti nú verið sniðugt að búa til eitthvað úr - þ.e.a.s. ef ég tæki það allt saman með mér heim! Líklega nægði mér ekki íbúð - bóndagarður í eyði væri sjálfsagt bestur fyrir söfnunargaurinn.
Ég var nefnilega ekki alveg sanngjörn við sjálfa mig í naflaskoðuninni. Í vetur hef ég gengið rúmlega 900km, jebbs, rúmlega níuhundruð kílómetra. Mér finnst ekki gaman að hlaupa en ég ELSKA að ganga. Og ég geng úti á hverjum degi sama hvernig viðrar. Ég gekk meira að segja í janúar og febrúar þegar ég var sem verst af rassbrotinu - gekk bara aðeins hægar! Og stundum hef ég alveg hlaupið - mér finnst það bara svo afspyrnu leiðinlegt - og ég er alveg búin að hlaupa meira en 25 km frá áramótum........en ég nenni bara að muna eftir þessum 25 af því mér finnst þetta svo leiðinlegt. Og jú jú ég gerði alveg magaæfingar í janúar þangað til ég braut rassbeinið - þá var ég löglega afsökuð og svo hef ég bara ekki fundið tíma til að gera þær aftur eeehhh. Ekki það, ég hef svo sem allan tíma í heiminum, en mig langar bara miklu meira að eyða honum í eitthvað allt annað en magaæfingar.

Í fyrradag var ég sem sagt í einni kraftgöngunni og sá þá þennan kjól í glugganum á Fretex. Og ég er búin að vera að hugsa um hann síðan. Þannig að í morgun ákvað ég að fara aftur í göngutúr á sama stað og fara inn í búðina að kíkja á kjólinn. Yndislegt að vera svona ein heimavinnandi en ekki útivinnandi *hóst*........

Þarna inni eyddi ég dágóðum tíma. Það er nefnilega ódýrara í þessari búð en mörgum öðrum Fretex búðum sem ég hef farið í. Engin vond lykt og allt svo snyrtilegt og gott andrúmsloft. Ég kom nú ekki heim með kjólinn en ég kom heim með 5 hluti fyrir samtals 178kr. Nokkuð ljóst að ég þarf að fara að koma mér í vinnu eða skóla. Ó já ég sótti um skóla en gleymdi bara að senda fylgigögnin á réttum tíma og því fæ ég ekki inngöngu.......hmmmmmmm......sauður eða sauður?

Tréhálsmen (veit ekki alveg hvað ég ætla að gera við það)

Tréarmband sem ég ætla að nota, stendur á lítilli gylltri plötu LBVYR

Steina-armband sem ég ætla að nota

Eigum við að ræða þessa DJÚSÍ hekluðu hyrnu (og ekki úr ull)

Þetta pils rataði líka með heim - og já ég mátaði það í búðinni (máta annars ALDREI).

Ætla að stytta það ofan frá - ekki af því það passar ekki í mittið neinei

- heldur af því ég er svo lítil *hóst*

naflaskoðun

Bráðum er ég búin að vera heimavinnandi í heilt ár. Jebb HEILT ÁR. Það eru nú alveg nokkrir mánuðir í það samt. En heilt ár. Vá hvað tíminn líður hratt. Í vetur er ég sem sagt búin að vera í stöðugri naflaskoðun. Velta og snúa, hrista og strjúka - aðallega sjálfri mér. Niðurstaðan er einföld. Allra stærsti ókosturinn við mig er hæðin - eða smæðin.

Mér finnst enginn ókostur að vera með uppáskrifað PCO's (Fjölblöðrueggjastokkaheilkenni - sæll) og Hashimotos (eðal latur skjaldkirtill). Er löngu orðin vön því. En ég venst því seint að vera í KJÖRÞYNGD en bara heldur lágvaxin miðað við þá kjörþyngd!
Hausinn á mér er rosalega duglegur að segja mér að hendast út að hlaupa, lyfta lóðum, gera magaæfingar, plankaæfingar og hvað veit ég. Í raun hef ég kannski hlaupið 25 km síðan 1. janúar 2012. Ég hef sest tvisvar upp á hjólaskrímslið - og nei ég hjólaði ekki hringinn í kringum landið. Hef í alvörunni ekki gert eina magaæfingu né plankaæfingu síðan 1. janúar. Ég held nefnilega að hausinn viti líka að það er alveg sama hvað ég geri mikið af þessum æfingum - ég verð ekki hærri. Hausinn VEIT að ég er í kjörþyngd. Ég er eiginlega haldin reverse anorexia. Þegar ég lít í spegil sé ég bara megabeib. Verð því alltaf alveg kjaftstopp þegar ég sé myndir af mér (sem einhver myndaglaður þarf endilega að taka). En á myndunum sést greinilega að ég er of lágvaxin miðað við kjörþyngdina mína.

Auglýsi hér með eftir lengingaraðferðum - og þá ekki hárlengingaraðferðum - því ég nenni ekki megrunum. Ég er ágæt eins og ég er og ég borða 90% hollan mat (huh þarna var ég sko hreinskilin).

Kv.
Hobbitinn

P.s. Þetta er ekki þunglyndisblogg - í guðanna bænum ekki fara að peppa mig eitthvað upp - ég hækka ekkert við það. Farið frekar og eyðið tímanum í að finna upp lengingaraðferðir :D

Oslo þessa dagana

Það er svolítið óraunverulegt að vera íbúi í Osló í dag. Við búum inni í miðri Osló. Nógu nálægt til að geta gengið í miðbæinn en nógu langt í burtu frá þeim stað sem hryðjuverkamaðurinn sprengdi fyrir 9 mánuðum síðan - fer allt eftir því hvernig maður hugsar það - því í raun erum við að tala um einn og sama stað, þ.e. miðbæinn.

Þegar við fluttum hingað fyrir átta og hálfum mánuði síðan var samfélagið í miklu áfalli og undir miklu álagi vegna þessa manns. Skólaárið hjá þeim yngri byrjaði á því að teikna mynd á kort og skrifa fallega kveðju til þeirra sem létust og þeirra sem stóðu eftir sárir og þjáðir. Aðal áhyggjuefni drengsins var þá hvort honum yrði einhvern tíma sleppt, þ.e. hryðjuverkamanninum.
Þessa dagana er ungmennið í prófum í menntaskólanum sínum sem liggur við sömu götu og dómssalurinn. Á hverjum degi horfir hann á vopnaða lögreglumenn/hermenn og aragrúa af fréttamönnum sem standa fyrir utan dómshúsið. Þarna verða þeir næstu 10 vikurnar. Mér finnst þetta mjög óraunverulegt og fyrsta daginn (sl. mánudag) var ég með í maganum allan morguninn þangað til drengurinn kom heim úr fyrsta prófinu. Ég var hrædd um að einhver myndi reyna að sprengja eða skjóta eða hvað veit ég í kringum dómshúsið. Þetta er óraunveruleg staða.

Að öðru leyti er allt við það sama. Ég enn hangandi heima og öll að skríða saman eftir Íslandsferðina (hef að mestu sofið eftir að ég kom heim). Sá yngri er að taka þátt í hæfileikakeppni í skólanum og er kominn áfram í keppninni - þó ekkert okkar sé með á hreinu hvað það þýðir hehe. Hann spilar á fiðluna sína í keppninni og gefur keppendum úr tónlistarbekknum ekkert eftir. Þann 17. maí stendur hann svo fremstur í röðinni sem fánaberi...........hvað annað......það þýðir að hann þarf að mæta klukkan 7 um morguninn eða álíka spennandi. Skrúðganga frá skólanum og svo heilsa kónginum. Ætli kóngurinn bjóði upp á pönnsur í tilefni dagsins?

HÉR er vídeó frá tónleikum fyrir 2 árum eða svo.

Litla íbúðin

Um páskana skelltum við okkur á Slettestrand í Danmörku. Við heimsóttum heimabæinn okkar Aalborg og áttum yndislegan tíma með vinafólki frá Hövik. Það sem klikkaði heldur betur í ferðinni var myndavélin en hún varð eftir heima og því voru engar myndir teknar í sumarbústaðnum.....
Einn daginn skruppum við í Blokhus og þar féll ég kylliflöt fyrir þessum skóm sem fóru að sjálfsögðu með mér heim enda á góðum afslætti - eitt par til og það í minni stærð júhú.

Við komum heim síðla kvölds á páskadag og að morgni annars dags páska skellti ég mér í flugvél með frumburðinum til Íslands. Viðburður vikunnar var að mála og koma honum inn í litla íbúð sem við keyptum í fyrra. Jebb. Í stuttu máli má segja að sjaldan eða aldrei hef ég séð svo mikinn skít og viðbjóð saman kominn á einn stað en í þessari íbúð. En með MIKILLI vinnu á stuttum tíma tókst mér áætlunarverkið. Kom heim í fyrrakvöld dauðþreytt og yfirkeyrð og það er jafnvel understatement!

Fyrsta kvöldið var ég búin að bjóða mér í grillmat og köku hjá L vinkonu minni. Hún klikkaði ekki á fínheitunum frekar en venjulega. Elska að koma til hennar í sætu íbúðina sem er einmitt á næsta horni við  mína.

Annars lítur ungmennaíbúðin nokkurnveginn svona út - nýmáluð og hugguleg.

Stofuglugginn: Það á eftir að mála hann þar sem við erum að

láta skipta um glugga í íbúðinni á næstu 3 vikum.

Lazyboy keyptur á Bland.is - fyrsta húsgagnið inn í íbúðina.

Verkfærin sem ég fékk lánuð hjá sjálfstæðu konunni í fínu

íbúðinni á næsta horni.

Eldhúsið

Baðherbergishurðin

Gangurinn

Herbergið

Helmingur af stofu. Hinn helmingur hefur að geyma

stóran rauðan sófa og Lazyboystól.

Horft úr eldhúsinu fram á gang og á hurðina

inn í þvottahús (sem ég málaði með svartri krítarmálningu).

Eldhúsið

Neyðin kennir naktri...... Rússneska peran í stofunni

fékk perluvafning.

Æi er þetta ekki bara huggulegt?

ég óska mér

Ég óska mér að verða gömul. Jebb mig langar að verða gömul eins og amma mín og nafna. Þegar ég verð gömul ætla ég að verða nákvæmlega eins og hún. Ég ætla að vera lítil með hvítt hár, alltaf í góðu skapi þó ég muni ekki lengur allt og gleymi nánast öllu. Alltaf hlæjandi og flissandi og ég ætla að elska súkkulaði og sælgæti alveg eins og hún amma mín.

Í dag skrapp ég í göngutúr heiman frá mér yfir á Bogstadveien sem er flott verslunargata hérna í Osló. Ég bjó við þessa verslunargötu fyrstu 2 mánuðina mína hérna í borginni. Ég var svo heppin að fá mömmu og O og mágkonu hennar mömmu IL í heimsókn um miðjan mars og þegar við fórum í H&M fengum við 50nok gjafakort í hvert skipti sem við versluðum. Ég átti því 4 gjafakort í dag eða 200nok til að eyða í H&M. Ekki leiðinlegt það.
Þegar ég var á  heimleið kom ég við í fallegustu skóbúðinni í bænum, Lille Vinkel Sko. Í þessari búð er hægt að finna skó frá Chie Mihara - sem ég elska. Á undan mér inn í búðina fór gömul hvíthærð kona með göngugrind. Ég hugsaði að þetta gæti verið ég þegar ég er orðin gömul. Ein af afgreiðslustúlkunum hélt dyrunum opnum fyrir gömlu konunni en gleymdi að segja henni að það væri eitt þrep niður.... Konan lenti kylliflöt á gólfinu með hnéð fyrst og svo hnakkann í gólfið. Blóð út um allt. Váh hvað það getur blætt mikið úr hnénu á svona gamalli konu. Hausinn slapp við gat en mikið ofsalega átti gamla konan bágt. Hún vissi ekkert hvar hún var og var greinilega vönkuð. Það liðu ekki 3 mínútur og þá var sjúkrabíllinn mættur á staðinn........ Eftir þetta fór ég að hugsa. Þegar ég hugsa um að verða gömul þá gleymi ég alltaf að hugsa að ég get verið ógurlegur hrakfallabálkur....jebb....ég hef í alvörunni legið kylliflöt oft og mörgum sinnum og þá yfirleitt vegna skófatnaðar......hmmmmm....ég ætla samt innilega að vona að ég komi ekki til með að detta svona í fallegri skóbúð hátt á níræðis aldri!

Skellti í nokkrar mini bollakökur þegar ég kom heim úr bæjarferðinni og bakaði bláberjakökur með bláberjakremi. Mmmmmm þessi samsetning er alveg að virka.

Við erum í teppagírnum þessa dagana. Keyptum teppi inn í stofu og það er 100% vistvænt sem mér finnst alls ekki svo galið (eins og þið kannski eruð búin að reikna út). Við gerum okkur grein fyrir því að það hefði verið miklu betra að hafa keypt það aðeins fyrr þegar mínusgráðurnar voru jafnmargar inni og úti í vetur ehemmm. En í staðinn verður bara enn hlýrra næsta vetur. Það er þó einn sem er mest ánægður með nýja teppið og átti erfitt með að bíða eftir að það var komið á réttan stað.

Enginn fótbolti í sjónvarpinu mínu í kvöld - er farin að glápa á sápurnar.

dagarnir líða

Heilmikið búið að gerast síðan í Kína - eiginlega svo mikið að ég bara hreinlega man það ekki ehemm! Ég skrapp í húsmæðraorlof (og kynningarstarf vegna bókarinnar) til Stavanger í vikunni. Það var svo gott að knúsa vinkonu mína og svo fékk ég kynningu á borginni - ekta áfangi Stavanger0313 fyrir framhaldsnemendur.... Litla systir átti afmæli um helgina og ég saumaði handa henni afmæliskort og sendi til Barcelona í síðustu viku.

Í pakkanum var líka m.a. sæt chilisulta sem ég afrekaði að búa til í þarsíðustu viku en miðana á sultuglösunum fékk ég einmitt frá sætu systur í afmælisgjöf í fyrra.

Við skelltum okkur í Grünerløkka á laugardaginn af því mig "vantaði nauðsynlega" mottu undir eldhúsborðið og eiginlega hefði hún þurft að koma í vetur þegar ég var að frjósa á tásunum.....í staðinn frýs ég ekki á tásunum næsta vetur. Keypti stóra House Doctor mottu og var ótrúlega heppin að hún var BARA til í bleiku.

Á leiðinni í mottuleiðangurinn varð ég fyrir þessu kertahúsi. Það hreinlega henti sér í andlitið á mér og ég kunni bara ekki við annað en að taka það með heim - var á fáránlegu tilboði sem var "alls ekki" hægt að sleppa. 

Ég réðist svo í framkvæmdir í dag en það hefur legið fyrir í nokkurn tíma að ég ætla að búa til borð úr júrópalla. Fann einn fyrir einhverjum mánuðum síðan hérna fyrir utan og dró draslið heim yfir snjóskaflana en hann er búinn að þorna vel og vandlega síðan þá. Í dag skellti ég svo sandpappír á viðinn og grunnaði með hvítum. Svo er bara að velja lit og henda hjólum undir. Hef ætlað að búa svona til í mörg ár og núna er tækifærið.

Annars hefur aðeins verið bakað hérna og í gær var t.d. stóri vöffludagurinn í Noregi. TAE (nr.30) skellti sér á einn fótboltaleik og liðið hans vann 3-0. Alltaf gaman þegar vel gengur í boltanum.

Ég steikti pönnukökur í tilefni sumartímans og við dekkuðum borð úti á veröndinni okkar. Hlakka til að eyða meiri tíma þar í sumar. Eru þið kannski að spá í að koma í heimsókn?

Rjómaleginn Kófú

Núna er það bara afslöppun næstu kvöld með prjónana en það er víst kominn tími á peysu fyrir mig og ég fitjaði upp á henni í gærkvöld.

Sjanghæ - 4. og síðasti hluti

Næst síðasta daginn okkar í Shanghai fórum við á hótelbar sem var á 32. hæð. Flott útsýni (sérstaklega fyrir þá sem eru ekki lofthræddir). Á leiðinni niður fórum við með lyftu sem var UTAN á húsinu - já sæll - það voru naglaför eftir mig innan á lyftunni....
Við kíktum í skemmtilegt hof sem var inni í miðri borginni. Endalausar mótsagnir í byggingarstíl.

Við fórum líka á safnið Urban Planning en þar gátum við séð skipulagið á borginni, hvað er búið að gera og hvað er á framkvæmdarlistanum. Fleiri hundruð fermetrar af litlum líkönum af húsunum í borginni. Verkfræðingnum fannst þetta nú ekki leiðinlegt og reyndar ekki mér heldur. Þarna var líka skemmtileg vídeóhorn og skipstjórahermir. Skemmtilegt safn sem við mælum hiklaust með.....sko ef þið eigið leið um Shanghai.

Í stórum garði við hliðina á þessu safni er Wedding Market á laugardagsmorgnum. Þar koma foreldrar saman með myndir og upplýsingar af börnunum sínum til að leita að framtíðar mökum. Unga fólkið vinnur svo mikið að það hefur ekki tíma til að fara á stefnumót og finna sér maka. Aldraðir foreldrarnir sjá þá um að reyna að finna makann. Og trúið mér - það var allt TROÐFULLT þarna.

Peking önd varð svo fyrir valinu síðasta daginn. Vel þess virði nammi namm. Við borðuðum nánast eingöngu kínverskan mat á ferðalaginu okkar. Við smökkuðum mat frá ýmsum héröðum í Kína og næsta nágrenni, fengum aldrei í magann og eigum aðeins góðar minningar úr ferðinni. Það var sannarlega gott og gaman að fá að njóta samvista við vinkonu mína og ég vildi svo innilega óska að við byggjum aðeins nær hvor annarri. Það er eiginlega alveg kominn tími á það!