íbúðaráp

Í gær ákváðum við hjónin að það væri kominn tími til að skoða íbúðir í hverfinu sem við viljum allra helst búa í hérna í Osló. Við vorum að skoða íbúðir sem voru til sölu og þá aðallega til að sjá hvað fólk væri að fá fyrir peninginn og hversu stórt/lítið eru eiginlega 60 - 70fm. Ekki ætluðum við að bjóða í þessar eignir heldur ákváðum við hins vegar að skrá okkur á þar til gerðan lista í hverri íbúð en þá getur maður fylgst með hvað er verið að bjóða í íbúðina og á hvað hún selst að lokum. Auðvitað er gert ráð fyrir því að það séu aðeins þeir sem hafi áhuga á að bjóða sem skrifi sig á listann......en hei við erum útlendingar! Ég er því búin að vera í fullri vinnu í dag að fylgjast með boðum í þessar þrjár íbúðir og já takk fyrir þær eru allar seldar. Við klórum okkur bara í hausnum og veltum því fyrir okkur hvort það sé eitthvað að...........sko toppstykkinu!

Fyrsta íbúðin sem við skoðuðum var 66fm - alveg ágæt nema það var í rauninni ekkert eldhús......og ísskápurinn var í dvergastærð. Verðið á íbúðinni var sett 2.590.000 NOK. Hún seldist í dag á 3.300.000 NOK.

Önnur íbúðin sem við skoðuðum var 68fm - var ábyggilega einu sinni verslun og hefur verið opnað niður í kjallara og búin til íbúð úr geymslunum. Ekkert anddyri bara vaðið beint inn í eldhús. Búið var að reyna að selja þessa íbúð áður í ágúst en þá var vatnsskaði og boðið sem kom í hana var of lágt að mati eiganda. Vatnsskaðann var búið að laga núna og á íbúðina var sett 2.590.000 NOK. Íbúðin seldist áðan á 2.500.000 NOK en það er mjög óvanalegt að íbúðir í þessu hverfi fari undir uppsettu verði. Það var nokkuð ljóst þegar við skoðuðum hana að frágangurinn var ekki í lagi.

Þriðja íbúðin sem við skoðuðum var 40fm - var einu sinni lítil verslun en núna ofsalega sæt lítil eins manns íbúð (ok kannski roooosalega ástfangið par gæti hæglega búið þarna). Á þessa íbúð var sett 1.900.000 NOK og hún fór áðan á 2.550.000 NOK.

Hérna er hægt að umreikna í íslenskar krónur (fyrir þá sem vilja).

holan djúpa

Í ræktinni minni (nei ég lofa - þessi bloggfærsla er ekki um ræktina) eru aðallega karlmenn á neðri hæðinni (þar sem ég æfi líka). Sumir þeirra eru steratröll og aðrir wonnabí steratröll. Ég hef EINU sinni, á undanförnum 5 vikum, hitt konu þarna niðri og hún stoppaði stutt við. Í morgun var hinsvegar hún OLGA mætt í öllu sínu veldi. Hún var þó ekki með belti um sig miðja (hefur ábyggilega gleymt því heima) en hún rústaði þarna hverri stönginni og lóðum eins og hendi væri veifað. Í laumi dáðist ég að henni, þ.e. hvað hún væri sterk þrátt fyrir augljósa eigin þyngd. Á leiðinni heim áttaði ég mig svo á því að hún var bara að taka nokkrum kílóum þyngra en ég.......huh.....Olga hvað!

Um daginn sá ég hrikalega skemmtilega atvinnuauglýsingu sem fangaði mig alveg niður í tær og til baka aftur. Stórt spennandi garnfyrirtæki hér í Osló var að auglýsa eftir fólki til að aðstoða hönnuði. Eftir að hafa lesið auglýsinguna í þaula ákvað ég að demba mér út í djúpu laugina og sækja um, enda hef ég nákvæmlega allt til brunns að bera að vera ráðin í þessa vinnu - allavega samkvæmt þeim tilmælum sem voru í auglýsingunni. Ég sendi því inn öðruvísi umsókn, 15x15cm og átti m.a. pínulitla plastmöppu fyrir prófskírteinið.

Ég var því nokkuð sjálfsörugg þegar ég fór með umsóknina á staðinn og skilaði henni á næstsíðasta degi umsóknarfrests. Ég datt hins vegar ofan í RISA stóra holu á þriðjudaginn (4 dögum eftir skilafrest) þegar garnrisinn (á facebook) hvetur fólk eindregið til að sækja um starfið og enginn frestur gefinn upp. Holan var svo djúp að ég á fullt í fangi með að reyna að komast upp úr henni....finnst ég svolítið renna til á moldarhliðunum!
Þegar ég stóð undir sturtunni áðan kviknaði hinsvegar ljós í kollinum.....alveg skínandi bjart. Þessi holutilfinning kemur á þessum tíma á hverju ári og hefur gert undanfarin 4 ár. Alltaf um mánaðarmótin ágúst/september og varir fram í miðjan október. Fyrir fjórum árum veiktist pabbi og dó langt fyrir aldur fram. Ég sakna hans óendanlega mikið. Mig vantar nefnilega aðeins að tala við hann, bara smá, ekki lengi, bara smá.
Í dag ætla ég að leyfa mér að sakna hans mikið. Ég ætla að grenja úr mér augun og fá ekka. Nýti kannski tækifærið og hlamma mér í sófann, poppa og horfi á sorglega mynd......eða kannski er tími til  kominn að pakka upp úr skókassanum og taka árlega seríuáhorfið "Sex and the city"

Á morgun kemur nýr dagur og þá kannski lýk ég við einhver hálsmen og finn út hvar ég ætla að selja þau. Hugsa að ég endi á Etsy nema aðrir skjóti að mér skemmtilegri sölustöðum.

fjórar vikur

Undanfarin ár hef ég verið þreytt. Jebb, bara mjög þreytt. Samt alltaf á iði enda klárlega með einhverjar skemmtilegar greiningar (ef ég myndi vilja komast að því). Mér hefur verið illt í öllum liðum og vöðvum. Fundið extra mikið til þegar eitthvað hefur komið við mig...átt erfitt með að beygja fingur og liði á morgnanna. Erfitt að fara fram úr vegna verkja á morgnanna og erfitt að standa upp úr sófanum eftir glápið eða hvíldina. Í mörg ár er ég búin að vera í rúmlega 100% krefjandi vinnu + aukavinnu - alltaf. Læknar hafa mælt með járn og blóðaukandi töflum þar sem ég hef verið langt undir öllum eðlilegum og óeðlilegum mörkum í blóðprufum. Ég hef alltaf verið með einhverskonar útbrot í andlitinu - hálfgerðar unglingabólur (frekar pirrandi fyrir konu á þessum aldri ehemmm). Í vetur hef ég verið starfandi heima við ritstörf og sjálfsræktun. Verkir fóru samt ekki, þó ég væri ekki í yfir 100% vinnu + annarri vinnu!
Fyrir rúmum fjórum vikum síðan ákvað ég að gera einfalda tilraun. Kannski flókna fyrir suma - en einfalda fyrir mig. Tilraunin fólst í því að taka glúten úr matnum mínum. Ekkert flókið - bara út með glúten punktur basta. Það er til kex, hveiti, brauð, pasta, snakk og nammi sem er ekki með glúteni. Það er meira að segja til bjór með engu glúteni. Þannig að þetta er í raun ekki mikið mál. Tilraunin var gerð að vel athuguðu máli þar sem ég var búin að lesa og lesa og lesa og ..... lesa allskonar greinar og rannsóknir. Algengasta merki um glútenóþol er niðurgangur....EN það er ekki EINA merkið um glútenóþol. Og þá er það sagt. Þeir sem eru með glútenóþol fá alveg jafn mikinn útblásinn/uppþembdan maga af speltbrauði eins og hveitibrauði - jebbs.

Glútenfría heimabakaða brauðið mitt

sem var að koma úr ofninum.

BakeFri er eina glútenlausa bakaríið í Osló

- en hei - það er glútenlaust og gott :D

Niðurstöður 4. vikna tilraunar:

útþaninn magi = hætt

tregur magi = hætt

"unglingabólur" = horfnar

roði í andliti = minnkað

verkir í fingrum á morgnanna = veruleg minnkun (er enn að dást að þessu á morgnanna)

verkir í fingrum seinnipart og á kvöldin = veruleg minnkun

verkir í liðum = veruleg minnkun

verkir í vöðvum eftir gönguferð/skokk = hætt

þreyta = veruleg minnkun

upptaka járns = frábær

kílóafjöldi = sá sami

hæð í sm = sá sami

Heildarniðurstaða:

glúten er ekki fyrir mig

- og vinir/fjölskylda ekki hafa áhyggjur, ég

hef bara með mér nesti í poka ef ég held að ég komi til með að

svelta í afmælum/matarboðum hehe

Eftir 6 daga er ég að fara í 8 daga ferðalag með Frú Galin. Fyrst verð ég ein í heilan dag í Mílanó á meðan ég bíð eftir gönguhópnum frá Íslandi. Við erum að fara að ganga um í sælkeralandi Toscana, læra að búa til jurtasmyrsl og njóta þess að vera í stelpufríi. Ég ætla að fara með fluglestinni inn í miðborg Mílanó og skoða m.a. dómkirkjuna, Scala óperuna, allar flottu rándýru verslanirnar í gullhverfinu, fá mér aperitivo og snúa mér í hringi á nautshreðjunum....tjah bara svona á meðan ég er að hanga og bíða eftir hópnum, enda ekkert vit í því að hanga í 11 tíma á flugvellinum og bíða. Ég hef farið nokkrum sinnum inn í miðborg Mílanó og er því alls óhrædd með að hanga þar í heilan dag. Það væri þó óneitanlega skemmtilegra að hafa einhvern til að hanga með.

Það sem vefst hinsvegar fyrir mér er sú staðreynd að ég er að pakka fyrir ferðalag sem varir í fjórar vikur. Ég fer til Íslands frá Ítalíu og lendi ekki aftur í Noregi fyrr en nákvæmlega fjórum vikum eftir að ég legg af stað þaðan. Fyrir Ítalíuferðina þarf ég gönguskó og göngufatnað, íþróttafatnað og þunnan fatnað. Fyrir Ísland þarf ég þykkari fatnað, pæjuskó, pæjuföt, föt fyrir eina fermingu og eitt brúðkaup. Hvað má maður aftur ferðast með mörg kíló.......fjúffff?

Búin að sauma sumarhattinn fyrir Toscanaferðina og svo komu

léttu gönguskórnir með pósti í gær frá UK.

Oslo þessa dagana

Það er svolítið óraunverulegt að vera íbúi í Osló í dag. Við búum inni í miðri Osló. Nógu nálægt til að geta gengið í miðbæinn en nógu langt í burtu frá þeim stað sem hryðjuverkamaðurinn sprengdi fyrir 9 mánuðum síðan - fer allt eftir því hvernig maður hugsar það - því í raun erum við að tala um einn og sama stað, þ.e. miðbæinn.

Þegar við fluttum hingað fyrir átta og hálfum mánuði síðan var samfélagið í miklu áfalli og undir miklu álagi vegna þessa manns. Skólaárið hjá þeim yngri byrjaði á því að teikna mynd á kort og skrifa fallega kveðju til þeirra sem létust og þeirra sem stóðu eftir sárir og þjáðir. Aðal áhyggjuefni drengsins var þá hvort honum yrði einhvern tíma sleppt, þ.e. hryðjuverkamanninum.
Þessa dagana er ungmennið í prófum í menntaskólanum sínum sem liggur við sömu götu og dómssalurinn. Á hverjum degi horfir hann á vopnaða lögreglumenn/hermenn og aragrúa af fréttamönnum sem standa fyrir utan dómshúsið. Þarna verða þeir næstu 10 vikurnar. Mér finnst þetta mjög óraunverulegt og fyrsta daginn (sl. mánudag) var ég með í maganum allan morguninn þangað til drengurinn kom heim úr fyrsta prófinu. Ég var hrædd um að einhver myndi reyna að sprengja eða skjóta eða hvað veit ég í kringum dómshúsið. Þetta er óraunveruleg staða.

Að öðru leyti er allt við það sama. Ég enn hangandi heima og öll að skríða saman eftir Íslandsferðina (hef að mestu sofið eftir að ég kom heim). Sá yngri er að taka þátt í hæfileikakeppni í skólanum og er kominn áfram í keppninni - þó ekkert okkar sé með á hreinu hvað það þýðir hehe. Hann spilar á fiðluna sína í keppninni og gefur keppendum úr tónlistarbekknum ekkert eftir. Þann 17. maí stendur hann svo fremstur í röðinni sem fánaberi...........hvað annað......það þýðir að hann þarf að mæta klukkan 7 um morguninn eða álíka spennandi. Skrúðganga frá skólanum og svo heilsa kónginum. Ætli kóngurinn bjóði upp á pönnsur í tilefni dagsins?

HÉR er vídeó frá tónleikum fyrir 2 árum eða svo.

ferðalag

Það er aldeilis - ýmist í ökla eða eyra - annað hvort ekkert að gera eða allt að gerast....

Á morgun verður lagt af stað til Sjanghæ í Kína. Jebb - bara ár síðan þetta var ákveðið og núna er loksins komið að því. Hef ekki grænan grun hvað ég ætla af mér að gera þarna annað en að heimsækja vinkonu sem hefur reyndar verð vinkona mín í 32 ár. Af þessum 32 árum höfum við verið í sama bekk í 6 ár, sama framhaldsskóla í 4 ár, verið saman í saumaklúbb í 22 ár. Af þessum 32 árum höfum við búið í sama landi í 12 ár - í heil TUTTUGU ár erum við búnar að búa í sitthvoru landinu. Samt erum við enn vinkonur. Við töluðum stundum ekki saman í heilt ár - en alltaf þegar við heyrðum í hvor annarri var eins og við hefðum hist síðast í gær. Á laugardagsmorgunn (Kínatími) hittumst við og ætlum að eyða rúmri viku saman. Jebb ég er tilbúin að fara. Á bara aðeins eftir að finna töskuna, pakka og kannski fyrst og fremst endurheimta eiginmanninn frá Íslandi. Þetta græjast allt fyrir brottför á morgun - ég veit það - hefur ekki klikkað hingað til!

Metum vináttuna - verum glöð - lifum lífinu - samgleðjumst samferðafólki okkar og heilsum fólki sem eru vinir okkar á Facebook, af hverju ættu þeir annars að vera vinir okkar ;)

rófulausir dagar

Hversu heppinn getur maður verið með fjölskyldu sína og vini? Ég er umkringd fallegu fólki að innan sem utan. Það vilja allir allt fyrir mig gera. Meira að segja drengirnir mínir eru extra duglegir á heimilinu þessa dagana á meðan rófulausa mamman er í skák og mát. Það er í raun bara einn á heimilinu sem er ekki alveg að skilja það að frúin hlaupi ekki með hann inn og út eins og ekkert sé. Skilur ekkert í því hvað frúin fer hægt yfir þegar við förum út að viðra okkur....eða aðalega að viðra hann því - því frúnni nægir að sitja á hægri- eða vinstri rasskinn tjah eða bara liggja á maganum takk fyrir. Ég þakka enn og aftur fyrir vinkonu mína hana Ilse Jacobsen að hafa búið til svona hrikalega þægileg gúmmístígvél. Ég þarf ekkert að beygja mig til að smeygja mér í uppháu tútturnar - þvílíkur munur þessa dagana.

framtíðin - heppni2

Það er ekki að spyrja að því. Góðir hlutir gerast hægt - en þeir gerast.
Þann 3. nóvember sendi ég inn formlega kæru vegna 19 klukkustunda seinkunar á flugi frá Osló til Íslands með Iceland Express. Það er skemmst frá því að segja að ég fékk bréf frá lögfræðingi IE í fyrradag þar sem ég var beðin um að upplýsa um upphæðina sem ég greiddi fyrir að breyta miðanum mínum í umræddri ferð. Málið er að ég breytti ekki miðanum því það kostaði allt of mikinn pening - en ég vildi að þeir borguðu það á sínum tíma sem þeir neituðu. Núna fer ég fram á skaðabætur vegna þessa og eru það 400 evrur á mann samkvæmt gildandi reglugerð um svona tafir. Auðvitað geri ég ráð fyrir að fá þennan pening - ég á rétt á honum. EN aðal atriðið finnst mér samt vera að ég stóð upp fyrir sjálfa mig, lét ekki nægja að tuða og röfla, gerði eitthvað í málunum og AÐ SJÁLFSÖGÐU hafði ég rétt fyrir mér. Það var ekkert að veðrinu í Osló 1. október - það var eitthvað AÐ flugvél þessa fyrirtækis - újeah....góð tilfinning.
Margir eru að skrifa um árið sem leið og rifja upp hvað gekk á yfir árið. Ég ætla að nota þessi tímamót og skrifa hvernig fyrsta hálfa árið mitt verður.

JANÚAR 2012:
Kaupi kort í líkamsrækt.
Bókin fer í prentun.
Millymollymandy gefur bókina út.
Ég á afmæli.
Ég baka og elda.

FEBRÚAR 2012:
Ég hugsa um að fara að drífa mig í ræktina.
Íslandsferð vegna útgáfu bókar!
10 daga ferð til Sjanghæ að heimsækja Dóru Maríu vinkonu.
Ég baka og elda.

MARS 2012:
Hvaða rækt?
Finna útgefendur fyrir bókina í Danmörku, Noregi og Svíþjóð.
Ég baka og elda.

APRÍL 2012:
Jiiih hvað allir eru sniðugir sem fara út að hlaupa....haaaa!
Íslandsferð um páskana - hver er spenntur að passa gleraugnaætuna - ha - anyone....anyone.....
Jafna sig eftir Íslandsferðina.
Ég baka og elda.

MAÍ 2012:
Kannski ætti ég að fara út að hlaupa....hmmmm!
Yngsti sonurinn verður táningur.
Ég baka og elda.

JÚNÍ 2012:
Göngu-jurtatíning-matargerðarferð með FrúGalin til Toscana á Ítalíu.
Ó meeeehhn ég hefði kannski átt að fara aðeins í ræktina.....

Og í gær lét ég loks verða að því að búa til cakepops. Auðvelt og sniðugt - er alveg að fíla þetta. Væri samt til í litað súkkulaði...gekk ekki alveg nógu vel að lita þetta hvíta sem ég var með....

Gleðilegt nýtt ár elskurnar og takk fyrir lesturinn á árinu.

Barcelona og Facebook

Yndislegir dagar í Barcelona. Skólapartý. Rölt um Gracia hverfið. Fullorðnir, börn og hundur knúsuð í kaf. 8 ára afmælisveisla. Er hægt að biðja um meira?

Kokomo

8 ára afmælisdrengurinn að undirbúa bæjarferð - best að hafa aura í vasa.

Úti að rölta með litla ferfætlinginn.

Krakkarnir sáu um að skreyta þessar fínu möffins fyrir afmælið.

Frænka var beðin um HULK köku og afmælisdrengurinn valdi þessa fyrir veisluna.

En honum fannst þessi flottari svo við fengum hana á sjálfan afmælisdaginn :D

8 ára strákurinn

Næstum 12 ára pæjan

Ég ætla að taka pásu frá Facebook í nokkra daga - kannski lengur. Þetta fyrirbæri er tímaþjófur þó ég noti þennan samskiptavef mikið til að tala við fjölskylduna mína sem er langt í burtu. Það er bara svo auðvelt að gleyma sér í engu - vera upptekin af því að kíkja á fésið til að athuga hvort einhver sé inni til að spjalla eða ekki. Detta í einhver (oft) ömurleg vídeó eða lestur á misgóðum blaðagreinum. Þannig að PÁSA er það. Ef einhver þarf nauðsynlega að ná í mig þá er ég með emailinn eplammm@gmail.com og svo er ég líka með íslenskan heimasíma sem er fjórirníuníututtuguogsjötuttuguogþrír :D
Ég er þó ekki hætt að blogga.

loftlaus blaðra!

Fyrsti mánuðurinn í nýja hverfinu hefur aldeilis verið viðburðaríkur. Allur tilfinningaskalinn hefur verið notaður hjá undirritaðri og er loftið alveg sigið úr blöðrunni.

Í október ferðaðist ég með Iceland Express í síðasta skipti. Þrjú ár síðan pabbi dó langt fyrir aldur fram.  Pakkað upp úr 40 fermetra gámi á 6 dögum. Frumburðurinn og mamma komu í heimsókn. Góðir vinir frá Álaborg komu í heimsókn. Hundurinn fékk ekki að koma til okkar. Heimsóttum flottustu hundapössunarkonuna og hundinn. Krabbatékk á eiginmanninum í þessari viku sem fékk farsælan endi og tékk aftur eftir 3 mánuði. Ætli maður verði minna stressaður þá?

Sem sagt ALLAR helgar uppteknar í október og þær voru FIMM!

Ekkert planað um helgina - nema kannski að tékka aðeins betur á þessari hér sem kom með póstinum í gær.

Góða helgi :D

sóðaskapur í Osló

Í Osló flokkum við heimilissorpið. Við erum með græna poka fyrir lífrænan úrgang, bláa poka fyrir plastið, glergáma og pappírsgáma. Samviskusamlega flokka ég allt í "frumeindir" - eða þannig. Hvers vegna í ósköpunum ætli íbúarnir í borginni gangi þá svona illa um þegar þeir eru með svona flott flokkunarkerfi? Svona er þetta alls staðar. Það er hvorki sópað upp eftir sóðana né nenna sóðarnir að henda rusli í þar til gerðar sorptunnur!

Þegar þessi mynd var tekin var einnota kaffibollinn búinn að standa undir þessu handriði í 6 vikur..... ég er ekki að ýkja. Allir í fjölskyldunni spáðu í hversu lengi kaffibollinn yrði látinn vera þarna óhreyfður. Auðvitað gætum við hafa fjarlægt hann - en þá hefði tilraunin jú misheppnast hjá þeim sem setti kaffibollann þarna. Eða var þetta kannski ekki tilraun hjá viðkomandi? Þess má geta að vindurinn feykti ekki einu sinni kaffibollanum um koll - enda var hann greinilega vel staðsettur hjá sóðanum ;)

Stigagangurinn þar sem ég bý núna hefur ekki verið þrifinn síðan í september. Jebb that's right síðan í SEPTEMBER. Ástæðan er sú að stúlkan (á efri hæðinni) sem er ráðin til að þrífa er í veikindaleyfi og þá er bara enginn annar fenginn í staðinn. Hef svo sem verið að spá í að taka þetta að mér - en launin eru ekkert til að húrra yfir. Svo er spurningin um að fara bara þarna út og sópa og skúra.....en þá búast allir við að ég geri þetta framvegis og það frítt. Ehemm. Þannig að ég er komin á það hættulega stig að loka bara minni innihurð og þá veit ég ekki af þessu - nákvæmlega eins og hinir :D. Þoli ekki að hugsa svona og haga mér eins og hjörðin...........skamm!

Kannski ég ætti bara að gerast ræstitæknir fyrir bygginguna (held það séu 9 stigagangar með 6-8 íbúðum í hverjum gangi). Ég er allavega djöh góð að þrífa ;)

myrkfælni

Í gær skellti ég mér enn og aftur í leiðangur. T-bani og strætó í Stoff og stil. Mig vantaði rennilása til að ljúka við töskurnar sem ég er að gera. Jebb það eru sko 4 stykki sem bíða klippt og skorin - þegar búin að sauma 2. Tveir búnir að panta tösku og fá að velja þegar ég mæti til Íslands - ekki leiðinlegt það :). Tvö pils í pöntun og einn peysukjóll. Hlakka til að fá "alvöru" saumavélarnar mínar til að geta klárað þessi verkefni. Á leiðinni í vefnaðarvöruverslunina keyrir strætó alltaf framhjá stórri Fretex búð sem mig hefur alltaf langað að fara í. Í gær lét ég verða af því, hoppaði úr strætó og skoðaði gersemarnar. Hoppaði svo bara aftur í strætó og hélt áfram ferðinni. Kom heim með þessar tvær dósir. Önnur verður í saumaherberginu (Tilda dós) - hin er algjör nostalgía frá barnæsku. Ég borgaði 5kr fyrir þá minni og 10kr fyrir þá stærri.

Eiginmaðurinn er á flakki einhversstaðar á landakortinu og við hin erum ein heima. Seinnipartinn í gær hittumst við niðri í miðbæ og keyptum nokkrar jólagjafir ásamt því að fata ungmennið upp. Ungmennið er nefnilega að fara til Íslands eftir hádegi á morgun og það lítur út fyrir fyrstu menntaskólapartýin þessa vikuna. Ég og ungmennið erum þó langt frá því að vera sammála um hvað sé eðlilegt verð fyrir fatnað og hvað ekki. Ég hef alltaf sagt að ég er fegin að eiga bara stráka og þurfa ekki að standa í öllu þessu stelpuveseni. Þegar kemur að fatnaði held ég svei mér þá að það sé bara enginn munur. Jæks!
Í gærkvöld flutti ég síðan eigin landamæri LANGT. Mig langaði að fara á fyrirlestur úti í bæ (sem ég sé sko ekki eftir - frábær hvatning). Það var komið myrkur og ég er hrædd í myrkri - hef alltaf verið. Dauðhrædd um að allir ljótu kallarnir, dópistarnir og rugludallarnir ætli að ráðast á mig....ehemmm.....klikk - æ nó. En mig langaði svo mikið að fara og jeppabifreiðin er staðsett í hinu hverfinu (hefði hvort sem er ekki ratað né séð nokkuð keyrandi ehemm). Svo ég lét mig hafa það - fór með T-bananum á staðinn - ekkert mál. Á heimleiðinni var klukkan hinsvegar farin að ganga 23 og enn meiri "nótt" úti. Ég nánast hljóp á lestarstöðina og afrekaði besta múv ever - tók lest í öfuga átt - JEIJ. Út úr lestinni og bíða í 15 mínútur eftir lest í hina áttina. Þegar ég kom á mína stöð og var að labba heim var ég bara næstum því hætt að vera hrædd.
Helv...fo....fo.... U can do it :D

ólíðandi dónaskapur

Skellti mér í leiðangur í dag með T-bana og strætó. IKEA var það í dag. Keypti flokkunartunnur, púða og efni og lét mig dreyma um allt dótið mitt sem er í gámnum á hafnarbakkanum í Osló. Nú styttist heldur betur biðin eftir íbúðinni. Vonandi fáum við að skoða hana að innan á laugardaginn..... Annars er það bara 1.október!

Í dag var líka stór dagur. Jebb. Í dag fórum við í bankann með vegabréfin upp á vasann því frúin átti að fá debetkort á reikning eiginmannsins. Hittumst fyrir utan bankann. Inn í bankann og biðum þar í rúmar 10 mínútur. Straujaðir og sleiktir bankadrengir gengu um og virtust ekki vera að gera eitt né neitt (mjög fyrir hrun fílingur í gangi) = pirringsstig 1.

Svo kom að okkur nr. 601.

Við ætlum að sækja um debetkort fyrir eiginkonuna á minn reikning sagði eiginmaðurinn.

Jahá. Er hún með reikning hjá okkur spurði bankakonan. Ég var líka á staðnum en bankakonan talaði eins og ég væri í búrku = pirringsstig 2.

Nei nei þess vegna erum við hér sagði eiginmaðurinn.

Er hún með vegabréf spurði bankakonan. Ég var enn á staðnum og þeytti vegabréfinu í konuna = pirringsstig 3.

En hún er ekki norskur ríkisborgari sagði bankakonan.

Nei sagði eiginmaðurinn.

Þá þarf hún að koma með pappíra frá norska skattinum sagði fúla bankakonan = pirringsstig 4.

Nei við nennum þessu ekki sögðum við bæði (á útlenskunni) og eiginmaðurinn sagði bankakonunni að hann væri búinn að fá nóg = pirringsstig 10.

Við gengum út í fússi. Yfir götuna og inn í annan banka. Þar tilkynnti eiginmaðurinn að hann væri viðskiptavinur í ákveðnum banka og væri búinn að fá nóg af þeim, hvort við mættum ekki vera viðskiptavinirnir þeirra.

Litla ljúfa bankakonan í venjulegu fötunum sínum sagði "að sjálfsögðu" - bað um vegabréfin okkar og norskar kennitölur og nú bíðum við bara eftir nýju kortunum okkar. Litla ljúfa bankakonan ætlar meira að segja að segja hinum bankafíflunum að við viljum ekkert með þá hafa lengur :D

svalir og þolinmæði

Í gær var alveg yndislegur dagur. Sonurinn átti 16 ára afmæli og sólin skein allan daginn, bæði í hjartanu og líka á himninum. Ég rauk út með myndavélina og tók nokkrar myndir af svölum. Ekki fuglunum heldur svölum á húsum í nágrenninu. Í dag, þegar ég skoða þessar myndir, langar mig pínu að sitja á veröndinni minni heima....eða sko meira flytja hana hingað! Ég held reyndar að húsinu mínu og garðinum myndi líða vel hérna.
Allavega - núna er ég að missa þolinmæðina - mig langar í dótið mitt, efnin mín, garnið mitt, fötin mín, skóna mína, kryddin mín, húsgögnin mín og SÆNGINA mína!

grunnskólinn - heimanám

Það sem er efst í huga mínum núna eru þessar blessuðu kennitölur eða födselsnummer hérna í Noregi. Við erum í lausu lofti - skráð úr landi heima skv. þjóðskrá en ekki komin með réttindi á einu né neinu hér. Það fer að nálgast blóðprufu hjá frúnni og því óþægilegt að búa við þetta óöryggi. Það tekur tíma að skrá sig hjá heimilislækni og svo þarf að fá tilvísun.
Á meðan við erum ekki með kennitölu þá fáum við ekki aðgang að bókasöfnum né heimanámi barnanna. Sem betur fer gátu þeir litið fram hjá þessu í skólanum hjá G og eftir viku í skólanum gat hann fengið aðgang að heimanáminu. Það er örlítið (mikið) stífara í grunnskólanum og lítill skilningur á þessum málum en enn sem komið er fær sá yngsti sent ljósritað yfirlit yfir heimanám vikunnar. Og já það er heimanám á hverjum degi hjá honum og hefur verið frá fyrsta degi. Fyrsta daginn í skólanum mættu meira að segja allir með skólatösku og nesti og svo var byrjað að læra....ekkert "halló og velkomin hér er innkaupalisti bless" dæmi. Það á að skila heimanámi dag eftir dag en ekki einu sinni í viku eins og hefur tíðkast hjá honum undanfarin ár. Ég og T höfum þó pínu áhyggjur af stærðfræðinni - hún er ALLTOF létt fyrir hann og honum leiðist alveg ógurlega að vinna þessa smábarnastærðfræði (að hans mati). Við þurfum því að fara að fá gáminn sem geymir ýmisleg krefjandi verkefni sem mamman er með í pokahorninu ;). Svo má nú alveg fara að huga að íslenskunni þannig að við kippum nú væntanlega með einhverju íslenskudóti þegar við verðum í Reykjavík í október.

Það er sárlega lélegt verk- og listgreina framboð í grunnskólanum - 120 mínútur á viku í myndmennt og 75 mínútur í tónmennt er það sem verður boðið upp á allan veturinn. Engin textílmennt, heimilisfræði og smíði. Ekki kannski alveg það sem unginn hefur áhuga á en það verður að duga - svona er þetta bara ;). Skólinn er með þeim skítugri sem ég hef séð, niðurníddur og tala nú ekki um skólalóðina sem er illa farin. Það eru þó leiktæki og borðtennisborð í garðinum sem er steyptur en það er verið að taka húsnæðið í gegn að utan.

Stærsti plúsinn við grunnskólann finnst mér lengd kennslustundanna og aginn. Kennslustundir eru 60 mínútur hver og er nemendum ekki vorkennt þó þeir þurfi að vera 120 mínútur í einu. Fyrstu tvær kennslustundirnar eru kenndar í einu svo kemur hálftíma  matartími (enginn matur í skólanum, nesti er það heillin) svo 45 mínútna útivera og svo keyrir dagurinn á 60 mínútna tímum og pásum inn á milli. Þegar skólastýran kemur inn í kennslustofuna standa nemendur upp fyrir henni. Þegar kennarinn hefur boðið hvern og einn velkominn inn í stofuna (stendur við hurðina) þá standa nemendur fyrir aftan stólana þangað til þeir fá leyfi til að setjast.

Er búin að setja plast (ekki límplast) utan um slatta af bókum. Höfum ekki þurft að kaupa neitt fyrir skólann hjá T nema kannski liti. Þurftum að kaupa stíla- og reikningsbækur fyrir G og líka rosalega fínan vasareikni. Aðrar bækur hjá G eru innifaldar í verðinu sem er nú bara ágætt því skólinn hans er langt frá því að vera ókeypis ehemmm.

Tárin flæða

Fyrir nákvæmlega ári síðan var ég grátandi heima yfir því hvað ég fékk ÖMURLEGA stundatöflu. Hún var svooo ömurleg að ég hefði getað farið í líkamsrækt á Akranesi á milli tíma og fengið mér að borða líka.... Ég lifði veturinn af en var orðin verulega þreytt í lokin - það verður bara að segjast eins og er.....

Undanfarið hafa fallið mörg tár hjá meðlimum fjölskyldunnar. "Sumir" eru ósáttir við þetta val foreldranna, sakna vinanna að sjálfsögðu óendanlega mikið og sjá ekki fyrir sér að þetta verði ævintýri og víkki sjóndeildarhringinn. Og nú hugsar þú sem lest þetta að þetta "lagast allt saman", "gefið þessu tíma", "þetta verður gaman" - en ykkur að segja þá hljómar þetta sem tuð og nöldur í eyrum 12 og 16 ára barna ...... been there done that ;).

Í gær mætti ég í skólann. Fínn skóli, örugglega hinir bestu samnemendur og allt það. Í sumar hefur blundað í mér að kannski er þetta nám ekki það sem ég vil. Ég bara fæ það ekki úr hausnum á mér. Ég mætti í gær án þess að vera með fiðrildi í maganum og tjah án eftirvæntingar líka - sem er í sjálfu sér ekkert sérlega jákvætt. EF ég vel að fara í þetta nám sé ég fram á að eiga jólafrí frá miðjum desember fram í byrjun janúar - já og svo auðvitað helgarfrí. Ég fæ frí í viku 8 á næsta ári og er búin um miðjan júní með fyrsta árið. Þarf að lesa heilu doðrantana af norskum fræðibókum, taka þátt í stórum hópverkefnum þar sem unnið er með leikræna tjáningu og fræðilegt spjall, skila stórum verkefnum og ég þarf að fara í 4 vikur fyrir jól í praktik og 3 vikur eftir jól.

Ég er skólaþreytt og ekki einu sinni byrjuð í skóla - en þó að koma úr skóla!

Þannig á manni ekki að líða, svo mikið veit ég. Ég veit líka að allir vinir mínir eru að peppa mig upp (af því þeir halda að ég sé "hrædd" við norskuna) EN það er ekki það sem er málið.......ég er bara þreytt. Mig langar ekki til að eyða fyrstu mánuðunum hérna í það að vera með samviskubit. Ég er sérfræðingur í að vera með samviskubit - ég held meira að segja að ég hafi búið til og fundið upp samviskubitið!

Það er þó einn stór mínus ef ég vel að fara ekki í þetta nám - að sjálfsögðu, annars væri þetta of auðveld ákvörðun. EF ég vel að vera heima og hugsa um börnin mín þegar þeir koma heim úr skólanum, fylgja þeim yngri í skólann þangað til hann er öruggur, prjóna, sauma, föndra, baka - tjah allt þetta skemmtilega ÞÁ verð ég að fara til Íslands næsta sumar ef ég ætla að halda vinnunni minni.... Þannig að ef ég fer ekki í námið þá er ég hér með búin að missa vinnuna - hmmmm.

Þarf aðeins að HUGSA þetta frekar en langar í fyrsta skiptið í mínu lífi að setja MIG í fyrsta sæti - það þarf enginn að hafa áhyggjur af mér - mér á í ALVÖRUNNI ekki eftir að leiðast.

Miðjan mín kom í gær frá Íslandi. Ég skrópaði seinni partinn í skólanum og fór niður í bæ að taka á móti honum á lestarstöðinni. ÞAÐ var góð hugmynd :)
Ætlum annars að leggja land undir fót í dag og fara í IKEA. Ætlum að skella okkur á 2 góðar dýnur og eina koju. Þessir rúmlega 40m2 eru ekki alveg að gera sig þannig að nú er að koma sér betur fyrir svo við höfum smá rými í eldhúsi/stofu. Höfum ekki enn heyrt í eiganda íbúðarinnar sem við erum að fara að leigja. Erum dregin á asnaeyrunum en pössum okkur á að halda ró okkar og pirringurinn er enginn - enda ekki hægt að nota hann í neitt.

Gustav Vigelands Sinnataggen

Sólin skein á okkur í dag (föstudag) og því skelltum við okkur í göngutúr niður í miðbæ með viðkomu í nokkrum verslunum - hei við erum í sumarfríi sko ;). Fékk mér kaffi á uppáhaldskaffikeðjunni minni

Kíktum fyrir utan Dómkirkjuna en þar er þvílíkt blómahaf vegna atburðanna sem áttu sér stað í síðasta mánuði.

Seinnipartinn skelltum við okkur í Vigelandsparken (Frognerparken) með öllara, teppi og bolta. Fallegur risagarður og tilvalið að liggja þar á teppi og láta sólina verma kroppinn.

Og að sjálfsögðu er enginn föstudagur án ZUMBA. En frúin keypti sér Zumbaleik í Wii og var heldur betur tekið á því fyrir framan skjáinn ;). T keypti sér líka tónlistarleik í Wii og síðan hefur tónlistin ekki stoppað hér í íbúðinni. Hann spilar og spilar á fiðlu og trommur og básúnur og gítara og býr til endalaust af tónlist. Fyndið samt hvað hann sækir miklu meira í klassísku tónlistina en hina og vill helst hafa hljómsveit þegar hann er að spila og velur þá oftast Hörpuna til að spila í ;)